Αναδημοσίευση Radically_ Γίναμε λοιπόν αποικία...Πώς να κατακτήσουμε τη "λευτεριά";

Και αναρωτηθήκαμε πολύ, και ψάξαμε σε αναλύσεις, και αναζητήσαμε όρους και "ζυμωθήκαμε" αρκετά για το αν είναι πλέον η Ελλάδα αποικία... την ώρα που η ίδια η χώρα μετατρεπόταν σε "υπαίθρια αγορά της Μεγάλης Σκακιέρας" (κατά το ομώνυμο βιβλίο του Μπρεζίνσκι)... 

Στο editorial της εφημερίδας "Δρόμος της Αριστεράς"  που κυκλοφορεί σήμερα Σάββατο, το θέμα τίθεται ως εξής:
"Είναι πρώτιστο θέμα παιδείας, λοιπόν, ο αγώνας ενάντια στο μνημονιακό αποικιακό καθεστώς στην Ελλάδα και τις μορφές που αυτό παίρνει. Χωρίς αμφιβολία, δεν θα βρεθούν 29 πρεσβείες να δηλώσουν χορηγοί αυτού του αγώνα.

Τη λευτεριά πρέπει να την θέλεις πολύ για να την κατακτήσεις…"

Διαβάστε το εδώ 

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ_ Ζούμε και πάλι μέρες Ιουλίου 2015 ("Οι αναλώσιμοι")

"Τώρα που θα στριμωχτούν πάλι, τώρα που κινδυνεύει να μπει νέο «φέσι», λανσάρεται ξανά η συνταγή της «Συνάντησης Αρχηγών». Ίσως ζήσουμε κι άλλα «μεγαλεία» των ημερών του Ιουλίου του 2015. Τίποτα δεν αποκλείει να δούμε και νέα σχήματα οικουμενικών «λύσεων» με όλους ή περίπου όλους μέσα. Όχι, δεν έρχονται άλλες εποχές, απλώς βουλιάζουμε μέχρι να το καταλάβουμε. Ένα αναλώσιμο και άχρηστο πολιτικό σύστημα κάνει ότι μπορεί για να βυθιστούμε κι άλλο.

Ο κύριος Πιτσιόρλας βάζει πλώρη για υπουργός Οικονομικών, ο Στουρνάρας αναζητεί νέους ρόλους, ο Μαρινάκης αγοράζει τον ΔΟΛ, στην Νέα Φιλαδέλφεια γίνεται ένα προωθημένο πείραμα «δημοκρατίας». Σε λίγο το ραδιόφωνο θα παίζει τα γνωστά καλοκαιρινά τραγούδια…"


Το παραπάνω απόσπασμα προέρχεται από το editorial της Εφημερίδας "Δρόμος της Αριστεράς" που κυκλοφορεί σήμερα Σάββατο 3 Ιουνίου... Διαβάστε το όλο εδώ

Αναδημοσίευση_ Δεν είναι στιγμιαίο κ. Τσίπρα, είναι διαρκές και συνεχώς εγκληματικό για τη χώρα!

Τι είναι τελικά το 4ο Μνημόνιο; Αναδημοσιεύουμε το editorial του ΔΡΟΜΟΥ της Αριστεράς που κυκλοφορεί σήμερα, Σάββατο 27 Μαΐου....

"Οι νεότεροι δεν γνωρίζουν το σκεπτικό της απόφασης δικαστηρίου για το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου ότι ήταν δήθεν «στιγμιαίο» το αδίκημα και όχι «διαρκές». Το σκεπτικό αυτό ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στη δημοκρατική κοινή γνώμη και θεωρήθηκε ως προσπάθεια απαλλαγής της χούντας από τις εγκληματικές της ευθύνες.

Ο κ. Τσίπρας, αφού είπε ότι είναι αντισυνταγματικό να προνομοθετούμε μέτρα και άλλα ηχηρά, που αργότερα ευκόλως έγιναν… γαργάρα (όπως οι κόκκινες γραμμές και οι σαχλαμάρες του ταξικά μεροληπτικού Tsakalotos), ψήφισε μέτρα μέχρι το 2021.

Έκανε τη «δουλειά».

Μόνο που στο πρόσφατο Eurogroup ακούστηκαν πράγματα και σχέδια που ανέβαζαν το… κοντέρ στα ύψη. Ακούστηκαν σχέδια για 17 χρόνια, σενάρια και χρονολογίες ως το 2060 με το χρέος που θα φτάνει στο 280%. Ακούστηκαν ορίζοντες που φτάνουν έως το 2080.

Για όποιον καταλαβαίνει δεν πρόκειται για το 4ο μνημόνιο μόνο. Πρόκειται για διαρκές μνημόνιο. Διαρκές και διαρκώς εγκληματικό για την κοινωνία και τη χώρα".

Διαβάστε όλο το κείμενο εδώ

Να αλλάξουμε τον κόσμο γιατί το έχει ανάγκη...

Το 58% των ενεργών ή εν δυνάμει ενεργών Ελλήνων πολιτών, δηλώνει σε πανελλαδική έρευνα ότι "δεν είναι καλά". Ότι η κοινωνικο-πολιτική κρίση έχει επηρεάσει τον βαθμό αισιοδοξίας του για το μέλλον... Ο μεγαλύτερος κίνδυνος όμως, δεν είναι ούτε η φτώχεια, ούτε οι ψυχολογικές διαστάσεις της... Είναι να συνηθίσουμε στην "αγαθοεργία" των ημερών, που ονομάζεται εταιρική κοινωνική ευθύνη και να μην προσπαθήσουμε να βάλουμε και εμείς το λιθαράκι μας "ν' αλλάξουμε τον κόσμο", γιατί όντως το έχει ανάγκη...

Μόλις χθες σχηματίστηκαν ουρές χιλιομέτρου σε έναν κεντρικό δρόμο της Αθήνας για να προμηθευτούν οι άνθρωποι...4 γκοφρέτες δωρεάν. Και μακριά από εμάς η όποια κριτική για τον κόσμο που μπήκε στη λογική να περιμένει ή ακόμη και ο οίκτος. Είναι σημείο των καιρών που ζούμε η ακραία φτώχεια που οδηγεί στο απόλυτο περιθώριο μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Ούτε θα μπούμε, στο ΔΩΡΙΣ Radical, στη λογική να σχολιάσουμε αν οι άνθρωποι στις ουρές ήταν Έλληνες, μετανάστες - πρόσφυγες, ηλικιωμένοι ή νεότεροι... Ήταν συνάνθρωποί μας και είναι γιορτές! Και το "μάνα εξ ουρανού"... οι 4 γκοφρέτες ήταν λέει στο πλαίσιο της κοινωνικής ευαισθησίας του Ιδρύματος του Στέλιου Χατζηιωάννου (νέας κοπής "ευεργέτης" και αυτός, με επιχειρηματικές ιδέες απολύτως "κοινωνικά ευαίσθητες" και με μεγάλο ποσοστό προβολής, βεβαίως βεβαίως)...

Την ίδια στιγμή στην Πενταγιού, οι 35 μόνιμοι χειμερινοί κάτοικοι, συνδέθηκαν με Ίντερνετ -άρα με τον "πολιτισμό" όπως αυτός προσομοιάζει στις μέρες μας- χάρη στην ιδιωτική πρωτοβουλία μιας εταιρείας... Και οι κάτοικοι δέχθηκαν, προφανώς περιχαρείς και το αναπάντεχο δώρο και τα υπόλοιπα καλούδια της αμερικανικών συμφερόντων εταιρείας, η "αγαθοεργία" της οποίας θα μπει πιθανώς σε λίστες διεθνών/εθνικών βραβείων για την "κοινωνική ευαισθησία" της ή μπορεί και να επιδοτηθεί για τον βαθμό κοινωνικής ευθύνης της...

Σε ένα κράτος που δεν έχει πλέον την παραμικρή δυνατότητα, να διατηρήσει κάποια από τα

βασικά στοιχεία του "κοινωνικού κράτους" ζωντανά, που οι κυβερνήσεις του έχουν χάσει και το τελευταίο φύλλο συκής για να κρυφτούν, η ιδιωτική πρωτοβουλία με τη μορφή πακέτων "Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης", αναλαμβάνει να υποκαταστήσει ρόλους ευεργετών...

Θα μας πείτε, γιορτές έρχονται...που είναι το κακό; Ο κίνδυνος -αν όχι "κακό"- είναι σταδιακά να συναινέσουμε στην παραίτηση, να μετατραπούμε όλοι από απογοήτευση και ανημποριά στον υπάκουο στρατό κάθε είδους "εταιρικής κοινωνικής ευθύνης", χωρίς να βάλουμε -έτσι για την τιμή των όπλων- το λιθαράκι μας στην αέναη προσπάθεια των ανθρώπων "ν' αλλάξουμε τον κόσμο γιατί το έχει ανάγκη", κατά τον Μπρεχτ...

Και όπως γράφει και ο γιορτινός ΔΡΟΜΟΣ της Αριστεράς: "Χρονιάρες μέρες, όσο κι αν χρειαζόμαστε την ζεστασιά της ελπίδας και της πίστης σε κάτι καλύτερο, αυτό δεν θα προκύψει από κάποιο «θαύμα». Δεν είναι λίγη η αγάπη που κυκλοφορεί μέσα και γύρω μας, μα δυστυχώς δεν φτάνει. Στο προηγούμενο τεύχος ξεχάσαμε να βάλουμε τον τίτλο του ποιήματος του Μπρεχτ στο εξώφυλλο. Αυτός ήταν: «Άλλαξε τον κόσμο, το έχει ανάγκη». Να αλλάξουμε την οπτική που βλέπουμε τον κόσμο, να αλλάξουμε τον εαυτό μας, να συμβάλλουμε στο να αλλάξει ο κόσμος. Το χρωστάμε στον εαυτό μας, στα παιδιά μας, στον τόπο μας. Καλές γιορτές!"

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ_ Η κυβέρνηση ζητά "μια διακριτική ευχέρεια να κυβερνήσει"

Όταν η πολιτική ξεφτίλα ξεπερνάει κάθε όριο και δηλώνεται ανερυθρίαστα από επίσημα χείλη... ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΟΥΜΕ αυτούσιο το editorial του ΔΡΟΜΟΥ της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ που κυκλοφορεί σήμερα 17/12/16...

«Είπα ότι πάντα είναι καλή η διαβούλευση, αλλά δεν είχαμε χρόνο γιατί τα λεφτά έπρεπε να τα ξοδέψουμε φέτος για να μην επηρεαστεί ο δημοσιονομικός στόχος του 2017 και ότι σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση δρα στο πνεύμα της συμφωνίας, αλλά σε κάποια θέματα πρέπει να έχει μια διακριτική ευχέρεια να κυβερνήσει».

Η δήλωση ανήκει στον υπουργό Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτο και θα μπορούσε να κερδίσει στο παραπέντε το βραβείο για τη δήλωση της χρονιάς. Βέβαια, μπορεί να ακούγεται πρωτότυπο να λέει το μέλος μιας «κυβέρνησης» ότι θέλει την «διακριτική ευχέρεια» για να κυβερνήσει «σε κάποια θέματα». Στην πραγματικότητα όμως ο «υπουργός» απλά περιγράφει την πραγματικότητα της σύγχρονης ελληνικής αποικίας.

Η δήλωση έγινε διευκρινιστικά προς τις γερμανικές πιέσεις μέσω διαμηνύσεων και δημοσιευμάτων που κατηγορούν την κυβέρνηση ότι δεν είχε ενημερώσει τα αφεντικά της για να μοιράσει μερικά εκατομμύρια ευρώ από το «πρωτογενές πλεόνασμα».

Τι ήθελε όμως η ελληνική κυβέρνηση; Να δώσει έστω εφάπαξ κάποια «ψίχουλα» σε μια κατηγορία που η ίδια θα έκρινε ακόμα και με ψηφοθηρικά κριτήρια, αφού το «πρωτογενές» πήγε καλά (δηλαδή μας αφαίμαξαν αρκετά). Το θέατρο του παραλόγου, δηλαδή, αλλά δεν είναι και η πρώτη φορά. Όπως δήλωσε άλλωστε ο έτερος υπουργός Κουρουπλής, το είχε κάνει κι ο Σαμαράς και κακώς τον κατηγορούσε τότε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η αλήθεια είναι ότι η καραμέλα «εφαρμόζουμε στο ακέραιο την συμφωνία, αλλά θέλουμε και την κοινωνία όρθια» δεν καταπίνεται. Γιατί η πρώτη μορφή κυριαρχίας μιας χώρας είναι να μην είναι εξανδραποδισμένος ο λαός. Πάνω σε αυτήν την βάση οικοδομείται η εθνική και η λαϊκή κυριαρχία.

Η κοινωνία, όμως, σήμερα διαλύεται από τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί και τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει την ουσία. Η επιβίωση δεν είναι υπόθεση κόλπων για να βελτιωθούν δημοσκοπικά ποσοστά και παιχνίδια εξουσίας, υπόθεση «διόρθωσης» των εκλογικών ποσοστών ανάμεσα στα δυο κόμματα και τους δορυφόρους τους.

Η ουσία βρίσκεται στο τι πρέπει και πώς μπορεί να σωθεί από την συντελούμενη καταστροφή. Πώς μπορεί να οικοδομηθεί μια εναλλακτική για την πραγματική επιβίωση του λαού, της χώρας, της κοινωνίας απέναντι στις πολλαπλές απειλές. Αυτά τα ερωτήματα ζητούν απαντήσεις και δεν θα μας βοηθήσουν ούτε αυτοί που εκλιπαρούν να κυβερνήσουν λιγάκι, έστω σε κάποια θέματα, διακριτικά, ούτε βέβαια οι εντολείς τους.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ_ Ανάπτυξη, ανάπτυξη, ανάπτυξη και διεύρυνση της φτώχειας...

Κάπως μας... ήρθε η φανφάρα με το πρωθυπουργικό ταξίδι στην Κίνα, όπου ξεπουλήσαμε μπιρ παρά το λιμάνι μας και πήγαμε ως φτωχοί συγγενείς για τουρισμό και κάτι ψάχναμε να σας γράψουμε.... Το editorial της εφημερίδας "Δρόμος της Αριστεράς" που κυκλοφορεί, νομίζουμε τα λέει όλα.... Το αναδημοσιεύουμε αυτούσιο. Το πρωτότυπο μπορείτε να διαβάσετε στο http://www.e-dromos.gr/editorial-319/

Τι πανηγυρίζουν σαν ξεχαρβαλωμένες βουβουζέλες οι κυβερνητικοί παράγοντες; Μα τι άλλο, την ανάπτυξη που έρχεται με βήμα ταχύ. Ήδη 500 εκατομμύρια θα πέσουν από τους Κινέζους στο λιμάνι που αγόρασαν κοψοχρονιά και θα ακολουθήσουν κι άλλες… κολοσσιαίες επενδύσεις. Μοιάζουν λίγο με τη μεγάλη γκάφα που είχαν κάνει η Μελίνα Μερκούρη και ο Στάθης Αλεξανδρής, υπουργοί του ΠΑΣΟΚ, όταν ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν τον Κολοσσό της Ρόδου. Ίσως οι νεοΠΑΣΟΚοι του ΣΥΡΙΖΑ προχωρήσουν σε μια τέτοιας αναλογίας γκάφα και ανακαλύψουν ξανά τον Κολοσσό της Ρόδου. Μάρδας, Σπίρτζης, Φλαμπουράρης, αλλά και Μπαλτάς, Φίλης, Φάμελος, Γεροβασίλη είναι ικανοί για τα πάντα. Γιατί να μην τον βρούνε; Εδώ ανακαλύψανε την «ανάπτυξη».

Ολόκληρη η Ελλάδα έχει τρελαθεί από τα μπιλιέτα της Εφορίας, από την αύξηση του ΦΠΑ, από την ακρίβεια, από τα κανόνια των επιχειρήσεων που αφήνουν χιλιάδες κόσμου στο δρόμο, από την απόγνωση του κοψίματος του ΕΚΑΣ και της μείωσης των συντάξεων. Βοά ολόκληρη η χώρα υπό την απειλή του «κόφτη», άρχισαν οι πλειστηριασμοί και οι κυβερνητικοί μας χαμογελούν, κάνουν αστειάκια, καμαρώνουν τα χάλια τους και τα χάλια της χώρας. Κέρδισαν λίγο χρόνο ακόμα, υπόσχονται ανάπτυξη. Ανάπτυξη, όταν ανατινάζονται όλες οι παραγωγικές δραστηριότητες, μπαίνουν λουκέτα ή αλλάζουν έδρα. Ανάπτυξη, όταν όλα τα μέτρα που παίρνονται ομολογείται ανοικτά ότι είναι υφεσιακού χαρακτήρα. Τότε, από πού προκύπτει η ανάπτυξη; Από τις ξένες επενδύσεις, όταν η φορολογική κλίμακα συνεχώς αυξάνει για να μαζευτούν οι τόκοι και τα χρεολύσια των δανειστών; Γιατί να επενδύσουν εδώ; Μα δεν καταλάβατε… θα είναι από την «αξιοποίηση», καλέ, της δημόσιας περιουσίας μέσα από το Υπερταμείο… Λεφτά μπορούν να έρθουν μόνο από την εκποίηση – ξεπούλημα, αλλά και αυτά θα πάνε κυρίως στην εξυπηρέτηση του χρέους και μέρος στους αετονύχηδες υπεργολάβους.

Λεφτά υπάρχουν και θα τα φάμε. Υπάρχουν περίπου 40 δισ. που τραβήχτηκαν από τις τράπεζες και κρύφτηκαν στα σεντούκια. Σε 1-2 χρόνια θα τα φάμε σε Υγεία, φόρους, ΕΝΦΙΑ, πρόστιμα, κατασχέσεις κ.λπ. Μετά υπάρχει και το μοντέλο Βομβάη. Μια πόλη 22 εκατομμυρίων. Τα 11 ζούνε σε παραγκουπόλεις από τα απόβλητα της άλλης μισής πόλης. Μια παράλληλη οικονομία αναδύεται μέσα από την ανακύκλωση σκουπιδιών κάθε είδους, οι άνθρωποι και τα απόβλητα γίνονται ένα, δεν ξεχωρίζουν. Συνηθίσαμε να βλέπουμε συνανθρώπους μας να ψάχνουν στα σκουπίδια. Τώρα θα συνηθίσουμε και τις φαβέλες στην ελληνική τους έκδοση. Η φτώχεια θα εξαπλωθεί ενώ θα χτυπάνε οι καραμούζες-βουβουζέλες της ανάπτυξης. Η μεγαλύτερη κοινωνική αρρώστια, η φτώχεια, χτυπά την πόρτα των 2/3 του ελληνικού πληθυσμού.

Τι να είδε ο Τσίπρας με τα γυαλιά που του φόρεσαν οι Κινέζοι στην τεχνολογική έκθεση και κουνιόταν σαν παιδάκι; Μετά, βέβαια, είπε στα αγγλικά τη φράση «…σε λίγο τα γυαλιά θα φτιάξουν και καφέ», που δεν καταλάβαιναν, φυσικά, με τίποτα οι Κινέζοι τι ήθελε να πει. Έτσι και εδώ την ανάπτυξη θα την δούμε με τέτοια γυαλιά. Και πού ’σαι: Πιάσε έναν εσπρέσο φρέντο λούνγκο για τον Αλέκο (Φλάμπ) γιατί έπιασαν ζέστες…

Δεν ακούτε την οργή και τη σιωπή του κόσμου. «Αναπτύσσεστε»…