Δυναμώνει το πανελλαδικό κίνημα προστασίας α' κατοικίας. Πρωτοβουλία της Ουτοπίας σε Δελφούς-Δωρίδα

Ένα από τα βασικά ζητήματα στις κρισιακές εποχές που ζούμε, είναι η προάσπιση των βασικών αγαθών για τα οποία πάσχισαν οι προηγούμενες γενιές και αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, αλλά και τη δομή και τη βάση της λαϊκής οικογένειας.

Ένα από αυτά, αν μη τι άλλο είναι, η προστασία της πρώτης κατοικίας, αίτημα που καθίσταται και επίκαιρο και ζωτικής σημασίας στα χρόνια των μνημονίων, με τις κυβερνήσεις που τα έχουν ψηφίσει -συμπεριλαμβανομένης σαφώς και της παρούσας- να μην δείχνουν την παραμικρή ευαισθησία απέναντι στον κίνδυνο "αμερικανοποίησης" (όταν προ 20ετίας ο μέσος Αμερικανός πολίτης έχανε την πρώτη κατοικία που με δάνεια είχε αποκτήσει, λόγω της ομολογιακής κρίσης που είχε ξεσπάσει στα μεγάλα funds που στήριζαν/στηρίζονταν μέχρι τότε οι δανειολήπτες).

Το κίνημα προστασίας της πρώτης κατοικίας, ενδυναμώνεται όλο και περισσότερο τον τελευταίο χρόνο που οι πλειστηριασμοί πληθαίνουν. Κάθε Τετάρτη σε πολλά σημεία της χώρας λαμβάνουν χώρα πραγματικές "μάχες" και πλειστηριασμοί ακυρώνονται, κάτω από την λαϊκή πίεση. Το κίνημα αυτό είναι επιτακτική ανάγκη να ενδυναμωθεί με κάθε τρόπο. Παραδοχή που φαίνεται να γίνεται αντιληπτή και από τις αρχές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Μόλις προχθές (19/10) όλες οι παρατάξεις του Περιφερειακού Συμβουλίου Κεντρικής Μακεδονίας, ζήτησαν ΟΜΟΦΩΝΑ, την προστασία της ακίνητης περιουσίας των πολιτών, που αδυνατούν να ανταποκριθούν στις δανειακές τους υποχρεώσεις και οι περιουσίες τους πλειστηριάζονται. Το σχετικό σχέδιο ψηφίσματος υπέβαλε η επικεφαλής της Ριζοσπαστικής Αριστερής Ενότητας, Δέσποινα Χαραλαμπίδου, ζητώντας «την απόσυρση του νόμου για τους πλειστηριασμούς της λαϊκής ιδιοκτησίας και τη νομοθέτηση του ακατάσχετου της πρώτης κατοικίας των λαϊκών και εργατικών οικογενειών».

Αντίστοιχες κινήσεις έχουν κινηθεί και στην περιοχή μας, με την "Ουτοπία", Δομή Αυτοοργάνωσης και Αλληλεγγύης, να παρεμβαίνει την ίδια ημέρα στο δημοτικό Συμβούλιο Δελφών, ζητώντας να συζητηθεί σχετικό ψήφισμα, ώστε οι Δήμοι Δελφών, αλλά και Δωρίδας (που συνεδριάζει την επόμενη εβδομάδα) να πάρουν απόφαση για την προστασία της πρώτης κατοικίας. Για την πρωτοβουλία έχουν ενημερωθεί με πρωτοκολλημένο έγγραφο σειρά τοπικών φορέων με κυριότερο το Εργατικό Κέντρο Φωκίδας, ενώ πλήθος μεμονωμένων πολιτών ήδη υπογράφουν μαζικά το σχετικό ψήφισμα, που έχει αναρτηθεί στην πλατφόρμα Avaaz.

Τα αντανακλαστικά του κόσμου όσον αφορά στην προστασία της βασικής δομής της ελληνικής μικρομεσαίας οικονομίας, που είναι η ιδιόκτητη πρώτη κατοικία, φαίνεται να είναι οξυμένα και η συμμετοχή αναμένεται να είναι μαζική τόσο στο δήμο Δελφών, όσο και στο Δήμο Δωρίδας.

Ολόκληρο το κείμενο του ψηφίσματος, αλλά και την φόρμα υποβολής της υπογραφής μπορείτε να βρείτε εδώ  

(https://secure.avaaz.org/el/petition/PROS_TA_DIMOTIKA_SYMVOYLIOA_DIMOY_DELFON_DORIDAS_LIPsI_APOFASIS_GIA_TIN_PROSTASIA_TIS_KATOIKIAS_TON_DIMOTON/?szzlsib)

Συνεντεύξεις Radically_ Οι επαγγελματίες αλιείς της Δωρίδας οδηγούνται στην εξαφάνιση…

Περίπου 15.000 μετρούν τα μικρά αλιευτικά σκάφη των παραδοσιακών Ελλήνων παράκτιων αλιέων, σε όλη την επικράτεια, σε ένα από τα παραδοσιακότερα ελληνικά επαγγέλματα, που αυτή τη στιγμή λόγω της Ευρωπαϊκής Πολιτικής για την αλιεία, την έλλειψη ολοκληρωμένου εθνικού σχεδιασμού, αλλά και την υπεραλίευση, κινδυνεύουν με αφανισμό.

Στην παραλιακή ζώνη της Δωρίδας, δραστηριοποιούνται περίπου 60 επαγγελματίες παράκτιοι αλιείς. Το ΔΩΡΙΣ Radical μίλησε με τον Θοδωρή Βαβάτσικο, επαγγελματία ψαρά και γραμματέα του Επαγγελματικού Συλλόγου Αλιέων Δωρίδας, ο οποίος μας περιέγραψε τα προβλήματα της καθημερινότητας, αλλά και την παντελή έλλειψη κρατικής στήριξης προς τον κλάδο.

Δ.R. Ποιά είναι τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η παράκτια αλιεία;

Θ.Β. Το βασικό πρόβλημα, που αντιμετωπίζουν όλοι οι ψαράδες ανά την Ελλάδα, αλλά και εμείς ειδικότερα εδώ στη Δωρίδα, είναι η έλλειψη αλιευμάτων, ένα φαινόμενο που οφείλεται σε πολλούς λόγους, όπως η ρυπανση, η υπεραλιεύση και η ζημιά που προκαλείται από την λειτουργία των μηχανότρατων. Αυτές είναι που προκαλούν το φαινόμενο της υπερ-αλίευσης και αυτή αποτελεί αλυσιδωτό φαινόμενο που πρέπει να αντιμετωπιστεί όχι μόνο στη θάλασσα, αλλά και στο εμπόριο.

Δ.R. Πώς δηλαδή μπορεί να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο καθολικά;

Θ.Β. Στο σημείο που βρισκόμαστε εμείς γεωγραφικά, είναι κλειστός κόλπος και έχει τα χαρακτηριστικά της λιμνοθάλασσας. Αν δεν αφεθεί ο γόνος να αναπτυχθεί, δεν θα υπάρχει τροφή για το ψάρι ώστε να μπει στον κόλπο και να τραφεί. Αν επισκεφθεί κανείς τα παραλιακά εστιατόρια στην περιοχή μας –και όχι μόνον σε αυτήν βέβαια- θα δείτε ότι στο μενού αναγράφεται ότι σερβίρεται γόνος. Πού βρέθηκε αυτός; Πώς αγοράστηκε και από ποιους όταν θεωρητικά αυτό απαγορεύεται; Ποια υπηρεσία ελέγχει αυτού του είδους την αγοραπωλησία και πώς μπορεί να ελεγχθεί ότι δεν δημιουργεί πρόβλημα στο θαλάσσιο περιβάλλον;

Παράλληλα, και σε συνδυασμό με αυτό, στο δήμο μας, έχουμε 60 επαγγελματίες ψαράδες που ελέγχονται για την παραγωγή τους και για την ορθολογική διαχείρισή της από το λιμεναρχείο, και περίπου 500 ερασιτέχνες που δεν ελέγχονται από πουθενά. Αυτοί επιβαρύνουν το πρόβλημα της υπεραλίευσης. Και 3 κιλά ψάρια ημερησίως να βγάζουν, φανταστείτε για τι συνολική ημερήσια ποσότητα μιλάμε.

Δ.R. Τι θα μπορούσε να γίνει για να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα; Ο Επαγγελματικός Σύλλογος έχει προτάσεις;

Θ.Β. Κατ’ αρχάς πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι η θάλασσα δεν είναι ανεξάντλητη. Εάν το φυσικό περιβάλλον δεν το αφήσεις να σου δώσει αυτό που έχει, εάν την πιέσεις κάποια στιγμή θα κορεστεί.  Όσον αφορά στο τι θα μπορούσε να γίνει, έχω προσωπικά καταθέσει προτάσεις και στον Σύλλογο, με κύρια αυτών να συνεισφέρουμε και εμείς ως επαγγελματίες στην αντιμετώπιση της υπεραλίευσης στον Κορινθιακό, επεκτείνοντας  χρονικά την απαγόρευση στα παραγάδια που μπαίνει από το νόμο για το μήνα Μάιο. Δηλαδή, να ισχύει η απαγόρευση τόσο για τους ερασιτέχνες κάποιες ημέρες τις εβδομάδας και για εμάς τους επαγγελματίες κάποιες άλλες ημέρες και να τραβηχτεί η περίοδος απαγόρευσης και λίγο μετά, καθώς το κλίμα έχει αλλάξει και δεν ισχύει ακριβώς αυτή η περίοδος αναπαραγωγής των ψαριών.

Δ.R. Ο Επαγγελματικός Σύλλογος Αλιέων έχει αυξημένες αρμοδιότητες για να αντιμετωπίσει τα παραπάνω ζητήματα;

Θ.Β. Όχι. Σαφώς όχι. Δεν έχει την λογική συνδικαλιστικού οργάνου ο Σύλλογος. Άλλωστε είναι εμφανές ότι τα τελευταία χρόνια η πολιτεία, μεθοδευμένα προσπαθεί να αφαιρέσει αρμοδιότητες από τους επαγγελματικούς συλλόγους, σε σημείο που να οδηγεί τους επαγγελματίες ψαράδες σε αφανισμό. Για παράδειγμα, και ενώ μας ζητούν συχνότερη ανανέωση αδειών γιατί θέλουν να ελέγξουν τον επαγγελματικό πληθυσμό μας, τα χαρτιά της επιθεώρησης αυτής –κάθε 2 χρόνια- δεν τα χορηγεί πια ο Σύλλογος –όπως παγίως γινόταν. Αναλαμβάνει το λιμεναρχείο πλέον να εκδώσει αυτές τις άδειες, που μάλιστα απλοποιούνται ως ‘πιστοποιητικά’ και ίσως στο μέλλον αποδειχθεί ότι δεν θα έχουν καμία ισχύ. Είναι ξεκάθαρη η προσπάθεια του κεντρικού κράτους να μειώσει τον πληθυσμό των επαγγελματιών ψαράδων, προς όφελος της μέσης – μεγάλης αλιείας.

Δ.R. Μιας και αναφερθήκατε σε αυτήν. Η ευρωπαϊκή πολιτική Αλιείας που είναι καθαρά υπέρ της μέσης και μεγάλης οργανωμένης αλιείας, χτυπά ξεκάθαρα τα συμφέροντα των μικρών οικογενειακών επιχειρήσεων αλιείας. Το ελληνικό υπουργείο τι στάση κρατά; Ποιό το επίπεδο ενημέρωσης που έχει ο μέσος επαγγελματίας;

Θ.Β. Ακριβώς έτσι είναι. Στην Ευρώπη μάλιστα ότι έχουν πετύχει ως παραχωρήσεις στα νομοσχέδια της Επιτροής Αλιείας, το έχουν πετύχει οι συνάδελφοί μας παράκτιοι ψαράδες με σοβαρούς αγώνες. Εμείς εδώ, ακόμη και σε οργανωμένο επίπεδο Συλλόγων, δεν έχουμε καμία απολύτως ενημέρωση επίσημη από το υπουργείο γιατί το τι γίνεται. Επίσημο υπογεγραμμένο έγγραφο, με το ποιες είναι οι δράσεις για την Αλιεία, δεν έχουμε παραλάβει ποτέ από το υπουργείο. Είναι ξεκάθαρο ότι μας αφήνουν στην άγνοια επίτηδες, μας κόβουν τις άδειες, μας εντείνουν τους ελέγχους, θέλοντας ουσιαστικά να καταργήσουν το επάγγελμα υπέρ της μεγάλης αλιείας. Το ίδιο το κράτος αυτή τη στιγμή σε σπρώχνει να γίνεις παράνομος.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ_ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΛΙΕΙΑ-ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

·        Ο ελληνικός επαγγελματικός αλιευτικός στόλος είναι ο πολυπληθέστερος αλιευτικός στόλος στην Ε.Ε.. Αποτελείται από περίπου 16.000 επαγγελματικά αλιευτικά σκάφη, η πλειοψηφία των σκαφών (περίπου 95%), είναι μικρής χωρητικότητας με κινητήρες μικρής ιπποδύναμης τα οποία διαθέτουν στην αλιευτική τους άδεια στατικά κυρίως εργαλεία και διενεργούν πολυειδική και πολυσυλλεκτική αλιεία κατά μήκος της παράκτιας ζώνης.

·        Τα μεγαλύτερα σκάφη διαθέτουν πιο δυναμικά εργαλεία, όπως μηχανότρατες (1,8%) και γρι γρι (1,6%), ή είναι σκάφη που διαθέτουν αγκιστρωτά εργαλεία (παραγάδια και πετονιές) και στοχεύουν σε μεγάλα μεταναστευτικά είδη, όπως για παράδειγμα ο τόνος και ο ξιφίας και δραστηριοποιούνται σε μεγαλύτερες αποστάσεις από την ακτή ή ακόμη και στα διεθνή ύδατα (πέραν των 6 ναυτικών μιλίων).

13 δράσεις τουριστικής προβολής… Περισσεύει κάποια για Δωρίδα;

Διαβάσαμε χθες στην Καθημερινή, πως η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, ενέκρινε, λέει, ένα σχέδιο ολοκληρωμένης τουριστικής προβολής, που περιλαμβάνει 13 δράσεις με περίοδο υλοποίησης από… τώρα έως και το πρώτο εξάμηνο του 2019….

Και θυμηθήκαμε εκείνη την διθυραμβική παρουσίαση του αντίστοιχου προγράμματος, το Δεκέμβριο του 2015, που έγινε στην Εύβοια και εκθείαζε το έργο της περιφέρειας για την τουριστική προβολή που γίνεται στη… Λαμία. Στην παρουσίαση εκείνη, που είχε γίνει με τη συνδρομή του ΣΕΤΕ, είχε υπερ-προβληθεί από τα media, τοπικά και μη, όλοι ήταν εξαιρετικά ευχαριστημένοι για την μέγιστη επιτυχία του Οργανισμού (που φαίνεται να συνεργάζεται μόνιμα με την περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας) και μιας ιδιωτικής εταιρείας μάρκετινγκ που ενέταξε την Στερεά στο discover greece, με ένα καταπληκτικό βίντεο και ωραία links που μιλούν για την… Εύβοια, την Σκύρο, την Αράχωβα, ε άντε και τους Δελφούς και το Γαλαξείδι.

Το πρόγραμμα τουριστικής προβολής

Και επειδή κάποιοι θα βιαστούν να μας χαρακτηρίσουν προκατειλημμένους, θα επανέρθουμε στο δημοσίευμα (σ.σ. η Περιφέρεια δεν έχει ανακοινώσει ακόμη –τουλάχιστον με επίσημο δελτίο τύπου- την έγκριση του προγράμματος) για να δούμε τι θα περιλαμβάνει αυτή η τουριστική προβολή μας…

Το σχέδιο λοιπόν με τις 13 δράσεις «προβλέπει την ανάπτυξη συστήματος ταυτότητας της Στερεάς Ελλάδας ως τουριστικού προορισμού. Στο πλαίσιο αυτό θα δημιουργηθεί εταιρικό λογότυπο, σήμα και σλόγκαν που θα αντικατοπτρίζουν το ύφος και την ταυτότητα του προορισμού Στερεάς Ελλάδας, των περιφερειακών ενοτήτων της και των κυριότερων τουριστικών δήμων, σε συνδυασμό με τα ποιοτικά προϊόντα του προορισμού. Παράλληλα, το σχέδιο προβλέπει τον προσδιορισμό και την προβολή 10 μοναδικών και αξιομνημόνευτων ταξιδιωτικών εμπειριών για τους επισκέπτες, οι οποίες θα σχετίζονται με τους στρατηγικούς τουριστικούς κλάδους της Περιφέρειας.

Οι εμπειρίες θα επιλεγούν με γνώμονα την ανάδειξη της ποικιλομορφίας της Στερεάς Ελλάδας, την οποία πιθανότατα οι επισκέπτες δεν γνωρίζουν, και φυσικά με γνώμονα τη δυνατότητα των τουριστικών επαγγελματιών του προορισμού να ανταποκριθούν. Επιπλέον, θα ενημερωθούν οι τουριστικοί επαγγελματίες της Στερεάς Ελλάδας σχετικά με το πώς θα αξιοποιήσουν, θα προωθήσουν και θα εμπορευθούν τα εμπειρικά προϊόντα, ενώ θα γίνει και παρουσίαση αυτών στους εξειδικευμένους τουριστικούς οργανισμούς. Εξάλλου, το σχέδιο περιλαμβάνει την υλοποίηση προγράμματος δράσεων προβολής στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, καθώς και τη δημιουργία διαδικτυακής εφαρμογής τουριστικού οδηγού για επαγγελματίες. Μέσω της εφαρμογής, οι χρήστες θα έχουν τη δυνατότητα να αναζητήσουν πληροφορίες, τις οποίες θα συνδυάζουν για να δημιουργήσουν πλήρη πακέτα διαμονής, περιήγησης και διασκέδασης για όλη την Περιφέρεια».

Προς το παρόν θα κρατήσουμε τα σχόλια για τον εαυτό μας (αν και όπου βλέπετε πολύ μάρκετινγκ, να φοβάστε…σ.σ. η σημείωση του ΔΩΡΙΣ Radical) και θα εστιάσουμε στο οφθαλμοφανές… η Δωρίδα, ή ακόμη και ολόκληρη η Φωκίδα, που βρίσκεται σε αυτές τις περίφημες 13 δράσεις;

Tο ειδικό βάρος της Φωκίδας

Ανατρέξαμε στο ΔΩΡΙΣ Radical, στις δράσεις του άλλοτε Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού, για να ανακαλύψουμε, προς έκπληξή μας, ότι από το 2003 ήδη (!) στην επίσημη μελέτη τουριστικής ανάπτυξης για τη Στερεά Ελλάδα, η Φωκίδα, είχε ειδική μνεία.

Καταγραφόταν μάλιστα τότε στην μελέτη του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού πως «οι πλέον κατάλληλοι πόροι τουριστικής έλξης, είναι το δίκτυο ορεινών συμπλεγμάτων, οι υδάτινοι πόροι, οι υγρότοποι, οι ακτές και οι παράκτιες ζώνες, οι αρχαιολογικοί χώροι, τα μουσεία, οι παραδοσιακοί οικισμοί, τα σπήλαια, οι υφιστάμενοι συνεδριακοί χώροι, οι μαρίνες».

Είχαν μάλιστα οριστεί και αναπτυξιακές δράσεις που είχαν κοστολογηθεί και στην τότε αναφορά αναγραφόταν ότι θα ενταχθούν σε αναπτυξιακά προγράμματα της Ε.Ε. (τα μετέπειτα ΕΣΠΑ). Αφορούσαν αυτά σε σχέδια διαχείρισης της παραλιακής ζώνης από Ναύπακτο έως Ιτέα με προϋπολογισμό 60.000, εγκαταστάσεις για επεξεργασία λυμάτων σε όλη τη Φωκίδα με προϋπολογισμό 16,8 εκατ. ευρώ, ενώ ας μην σκεφτούμε τι έγιναν τα προγράμματα ανάπλασης Αγροτικών Χωριών με χιλιάδες ευρώ προϋπολογισμού για την ορεινή Δωρίδα (που περιλάμβαναν Βαρδούσια και Ευπάλιο)…

Τι να διεκδικήσουμε τώρα…

* Επειδή, ωστόσο, καλό είναι να θυμόμαστε βέβαια τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα και τα έργα που έμειναν στα χαρτιά, αλλά ακόμη καλύτερο να διεκδικούμε ό,τι μας ανήκει για το μέλλον, καλό θα ήταν να κινητοποιηθούν εγκαίρως οι τοπικές δυνάμεις, ο Δήμος και οι αναπτυξιακοί φορείς (οι επιχειρήσεις τουρισμού κ.λπ) γιατί η Δωρίδα μπορεί να υποστηρίξει, μεταξύ άλλων σημαντικό τουριστικό έργο εάν λυθούν βασικά ζητήματα όπως οι Οδικοί Άξονες που θα την συνδέουν με την υπόλοιπη περιφέρεια, τα έργα βιολογικών καθαρισμών –απαραίτητα για την τουριστική ανάπτυξη του τόπου, και ανάδειξης τουριστικού προορισμού –τα Τροιζόνια ακόμη περιμένουν.

* Εφόσον αυτό το πρόγραμμα εγκρίθηκε, αποτελεί ευκαιρία να «αναγεννηθεί από τις στάχτες του» το πρόγραμμα τουριστικής ανάπτυξης του Δήμου, που έχει ατονήσει, να ενεργοποιηθεί –όσο γίνεται- και το νέο Λιμενικό Ταμείο, και να αναζητηθούν εναλλακτικές μορφές τουρισμού, που θα προάγουν και τον πολιτισμό (παραλιμένιες δράσεις, αρχαιολογικά τοπία, σπήλαια, ακόμη και θρησκευτικός τουρισμός).

Ομπρέλες θαλάσσης, εισπρακτικός μηχανισμός, χρήση αιγιαλού και άλλες θερινές ιστορίες τρέλας στην παραλιακή ζώνη Δωρίδας

Και ποιος δεν περιμένει την ώρα που θα καλοκαιριάσει και θα έρθει η ώρα της ξεκούρασης σε ένα από τα πολλά μαγαζιά της παραλιακής ζώνης της Δωρίδας: Άγιοι Πάντες, Πάνορμος, Ερατεινή, Άγιος Νικόλαος, Γλυφάδα, Μαραθιάς, Μοναστηράκι, Σεργούλα και Τροιζόνια…

Την περίοδο αυτή έχουν αρχίσει, μάλλον να… μην την περιμένουν οι ίδιοι οι καταστηματάρχες παραλιακών μαγαζιών της περιοχή! Οι ίδιοι περιγράφουν ένα αλαλούμ ευθυνών από την Κτηματική Υπηρεσία έως το Δήμο, που τους αναγκάζει σε διατάξεις που λόγω καιρικών συνθηκών φαίνονται στην πράξη ανεφάρμοστες, βγάζουν τα μαγαζιά τους σε κατάσταση… παρανομίας, ενώ παρά τις υποσχέσεις στην πράξη δεν προλαβαίνουν να προβούν στις απαιτούμενες ανακατατάξεις δόμησης (το ΦΕΚ αργεί, η Κτηματική τους στέλνει στο Δήμο και τούμπαλιν), με αποτέλεσμα τα πρόστιμα να πέφτουν βροχή, οδηγώντας ακόμη και στην αναστολή εργασιών πολλές τοπικές επιχειρήσεις.

Το Δωρίς Radical μίλησε με τον Λευτέρη από την παραλία της Γλυφάδας που μας είπε μεταξύ άλλων: «δεν είναι δυνατόν σε μια διαδεδομένη κατάσταση που το 70% των κατασκευών είναι σταθερές, να μας ζητούν να τοποθετούμε στα μαγαζιά μας μόνο ομπρέλες θαλάσσης, όχι γιατί είναι κοστοβόρα η μετατροπή, αλλά γιατί λόγω των ισχυρών ανέμων στην περιοχή, εάν τοποθετήσουμε μόνον ομπρέλες θαλάσσης, η πιθανότητα ατυχήματος είναι τεράστια». Με την τοποθέτησή του συμφωνεί και η Μαρία από την παραλία Σεργούλας εξηγώντας «είναι έως και ύποπτο όταν προσπαθούμε από το χειμώνα να κάνουμε αίτηση για νόμιμη χρήση του αιγιαλού, να μην βρίσκουμε ανταπόκριση ούτε από την Κτηματική που είναι καθ’ ύλην αρμόδια, ούτε από τον Δήμο, που μας παραπέμπει στην Κτηματική και τελικά να φτάνει το καλοκαίρι να δουλεύουμε παράνομα και τα κλιμάκια της Κτηματικής να διενεργούν ελέγχους με τεράστια για εμάς πρόστιμα. Είναι πασιφανές ότι είναι εισπρακτικά τα μέτρα, την ώρα που κανείς μας δεν έχει αρνηθεί να πληρώσει για να λειτουργεί νόμιμα».

Ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός που μοιράζει πρόστιμα από μερικές δεκάδες ευρώ έως και 3-5 χιλιάδες κάποιες φορές, έχει κινητοποιήσει τους επαγγελματίες της περιοχής. Στην Ερατεινή, δημιουργήθηκε μάλιστα συντονιστικό των εμπλεκόμενων καταστηματαρχών, που ήδη στο μικρό διάστημα ζωής του έχει κάνει παρεμβάσεις διαμαρτυρίας, επίσημες ενστάσεις στην Κτηματική Υπηρεσία και το αρμόδιο Λιμεναρχείο, αφενός ώστε να μειωθούν τα πρόστιμα ή να γίνει κάποιου είδους ρύθμιση, αφετέρου για να αλλάξει ο τρόπος υπολογισμού κάλυψης του αιγιαλού όχι με βάση την επιφάνεια των παραλιακών κατασκευών, αλλά με βάση τους σταθερούς τοποθετημένους πασσάλους, κάτι που θα διευκολύνει προσωρινά την κατάσταση.

Το θέμα είναι τεράστιο, επηρεάζει την θερινή επιχειρηματικότητα στα παραλιακά χωριά μας και θα έχει συνέχεια… Μείνετε συντονισμένοι στο Δωρίς Radical για να διαβάσετε από βδομάδα εμπεριστατωμένη νομική άποψη για την χρήση του αιγιαλού και τους τρόπους αντίστασης που μπορούν να αξιοποιήσουν οι εμπλεκόμενοι, αλλά και τον ρόλο του μελλοντικού Λιμενικού Ταμείου.

Κοινοτικό Κατάστημα Γλυφάδας… Στην ουρά για το «παράσημο»

Η εικόνα που αντικρίζουμε τα τελευταία βράδια στην κεντρική πλατεία της Γλυφάδας, μόνο θλίψη θα έλεγε κάποιος που δεν ξέρει τα γεγονότα ότι μπορεί να προκαλέσει…

Εμείς –αλλά και εσείς που μας διαβάζετε- και έχετε καλύτερη γνώση της κατάστασης, νομίζουμε θα συμφωνήσετε ότι η θλίψη δεν αρκεί… Και επειδή τα πράγματα δεν οδηγούνται σε νεκρική σιγή από μόνα τους, καλό θα ήταν να σκεφθούν τις ευθύνες τους όλοι όσοι νέκρωσαν το χωριό –πριν από τη θερινή περίοδο, τη μοναδική ίσως ευκαιρία για τους τοπικούς καταστηματάρχες να ανασάνουν- μέσα στο καλοκαίρι… Ας το σκεφτούν όσοι σήκωναν σημαίες ανάπτυξης, ας το σκεφτούν καλύτερα όσοι σιωπούσαν χωρίς να αντιδρούν, ας το σκεφτούμε και εμείς οι ίδιοι οι κάτοικοι, εάν από τη θλίψη θα περάσουμε στο επόμενο στάδιο της… οργής και αναζητήσουμε όχι ευθύνες πλέον, αλλά εναλλακτικές λύσεις.

Το Δωρίς Radical μίλησε με τον κόσμο στη Γλυφάδα… Αντιληφθήκαμε έναν διχασμό στην προσπάθεια να κατανοήσουν τι έχει γίνει και ποιος έχει τις μεγαλύτερες ευθύνες, αλλά και την κοινή παραδοχή ότι η κατάσταση δεν μπορεί να αφεθεί ως έχει. Υγιής αντίδραση… Για τις ευθύνες ας σταθούν στην ουρά για «παράσημο», όσοι έπραξαν ή δεν έπραξαν, αλλά και το ΤΑΙΠΕΔ που θα «αναπτύξει» την περιοχή όπως «αναπτύσσει» όλα τα φιλέτα που καρπώνεται ανά την Ελλάδα. 

Εμείς ως κάτοικοι θα πρέπει να περάσουμε στο επόμενο στάδιο και να σκεφτούμε με ποιους τρόπους μπορούμε εμείς να δώσουμε και πάλι ζωή στο Κοινοτικό καφενείο… 

Λιμενικό Ταμείο στον Αγ. Νικόλαο…. Πρώτο βήμα η σωστή στελέχωση

Μόλις χθες, 5/07 έπεσαν οι υπογραφές από το υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, και τον Θ. Δρίτσα για την ίδρυση Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου στη Δωρίδα, με έδρα όχι τα Τροιζόνια όπως επί διετία συζητιόταν, αλλά τον Άγιο Νικόλαο.

 

Η ίδρυση και μόνο «δικού μας» λιμενικού Ταμείου με τη μορφή ΝΠΔΔ, αποτελεί ένα προφανώς θετικό εργαλείο για την διαχείριση της ευρύτερης περιοχής, αρκεί η «διαχείριση» αυτή να είναι σωστή, λειτουργική, μακριά από διαπλοκές και πάντα προς το συμφέρον της Δωρίδας.

 

Για τις ανάγκες του ρεπορτάζ να αναφέρουμε ότι η επίσημη αιτιολογία που το Λιμενικό Ταμείο θα έχει έδρα τον Αγ. Νικόλαο και όχι το νησάκι Τροιζόνια, είναι η έλλειψη καθορισμένης Χερσαίας Ζώνης Λιμένα του δεύτερου, κάτι που θα έβγαζε εκτός νομιμότητας το όποιο αντίστοιχο αίτημα.

 

Με την ύπαρξη πλέον ενός Λιμενικού Ταμείου, ο Δήμος Δωρίδας θα έχει την ευκαιρία ενός «εργαλείου» για την αναβάθμιση της παραλιακής ζώνης της ευρύτερης περιοχής, για ανάδειξη της αλιευτικής δραστηριότητας, αλλά και για τουριστική προβολή.

 

Με ουσιαστικό ενδιαφέρον αναμένουμε στο ΔΩΡΙΣ Radical την «επάνδρωση» του Οργάνου, που θα έχει –σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία- τόσο αιρετά όσο και μη μέλη…